عوارض مصرف ماشروم
سیلوسایبین (ماشروم ها)
سیلوسایبین (۴-فسفوریلاکسی-ان، ان-دیمتیل ترپتامین) یا سیلوسین هر دو ترکیبات شیمیایی اندول هستند که از انواع خاصی از قارچ های توهم زای تازه یا خشک شده ( ماشروم ) که در مکزیک، آمریکای مرکزی و ایالات متحده یافت می شوند، به دست می آیند. این ترکیبات ساختار مشابهی با دی اتیل آمید لیزرژیک اسید (LSD) دارند و برای اثرات توهم زایی و سرخوشی آنها مورد سوء استفاده قرار می گیرند. اثرات توهم زایی احتمالا به دلیل تاثیر بر روی گیرنده های سروتونین (۵-HT) در سیستم عصبی مرکزی ایجاد میشوند.
روشهای استفاده از ماشروم
ماشروم ها به صورت خوراکی مصرف میشوند و ممکن است به صورت چای تهیه یا به غذاهای دیگر اضافه شوند. ماشروم ها میتوانند به صورت تازه یا خشک شده مصرف شوند. سیلوسایبین طعم تلخ و ناخوشایندی دارد.
“ماشروم ها” دارای ساقه های طولانی و بلندی هستند که ممکن است سفید یا قهوه ای با چتری با لکه های تیره در زیر آن باشند. ماشروم های خشک شده معمولا به رنگ قهوه ای سرخ مایل به قرمز با قسمتهایی به رنگ سفید هستند.
دوز معمول ماشروم سیلوسایبین چه مقدار است؟
ماشروم های خشک شده حاوی ۰٫۲ تا ۰٫۴ درصد سیلوسایبین و تنها مقدار کمی سیلوسین هستند. دوز معمولی سیلوسایبین ۱۰ تا ۵۰ میلی گرم (حدود ۲۰ تا ۳۰ گرم ماشروم تازه یا ۱ تا ۲٫۵ گرم پودر ماشروم خشک شده) با حداکثر مدت اثر ۱ تا ۲ ساعت و حدود ۶ ساعت می باشد. با این حال، دوز و اثرات می توانند به طور قابل توجهی بسته به نوع ماشروم، روش آماده سازی و تحمل فرد متفاوت باشند.
اثرات سیلوسایبین شبیه به دیگر روانگردان ها مانند مسکالین از پیوت گرفته تا LSD می باشند. واکنش روانشناختی استفاده از سیلوسایبین شامل توهمات بصری و شنوایی و ناتوانی در تشخیص تخیل از واقعیت است. واکنش های هراس و روان درمانی نیز ممکن است رخ دهند، به ویژه اگر سیلوسایبین در دوزهای بالا مصرف شود.
روانگردان ها که در عمل ماده شیمیایی مغزی سروتونین تداخل ایجاد میکنند، ممکن است موارد زیر را تغییر دهند:
خلق و خوی
ادراک حسی
خواب
گرسنگی
دمای بدن
رفتار جنسی
برچسب: ،
